Kim (39) heeft een steunhart: 'Ik kan weer alles, maar wel met handtas'

21 november 2022
Cardiologie
Getuigenis
Kim-steunhart

In november 2021 kreeg Kim (39) een steunhart of Left Ventricular Assist Device (LVAD) in het UZA. Het geïmplanteerde toestel helpt zijn hart om in afwachting van een transplantatie bloed naar alle organen te pompen. ‘Na enkele maanden voelden de uitwendige batterijen als een deel van mezelf.’

Op 10 oktober 2010 ben ik met een opgezwollen linkerbeen opgestaan. Die dag op de spoedafdeling hoorde ik voor het eerst dat ik een hartaandoening heb. Dan staat je wereld als gezonde twintiger even stil. Maar met medicatie en revalidatie kregen we het probleem onder controle. In 2018, toen mijn dochter anderhalf was, bleek ik opnieuw ernstig hartfalen te hebben. En in 2021 was ik er heel slecht aan toe. Je lijkt wel een wandelend skelet, zei een van de artsen en zo was het.’

Grote zandbak

‘In oktober 2021 werd ik opgenomen om te zien of medicatie en revalidatie me er weer bovenop konden helpen. Toen ging het snel: ik had eindstadium hartfalen. De enige uitweg was een harttransplantatie. Om de wachttijd te overbruggen stelden de artsen een steunhart of LVAD voor. Dat zou me ook helpen om aan te sterken. Ik moest niet lang nadenken. Anderhalve week later onderging ik een stevige operatie. Omdat ze je borstbeen openmaken, mag je zes weken niets tillen. Als revalidatie moest ik geleidelijk meer fietsen en lopen. Na enkele maanden voelde ik me 150 procent beter. Ik kon niets meer en nu doe ik weer alles – zij het met een handtas die niet nat mag worden.’

‘Ze zeggen dat de twee kilogram zware uitwendige controller en batterijen een deel van jezelf worden en dat klopt. Ik ben mijn nieuwe leven al goed gewoon. Met mijn LVAD heb ik onder meer een zandbak van zes op vier meter gegraven en ik werk weer voltijds. Stilzitten is moeilijk voor mij. Echt sporten doe ik niet meer maar ik geniet er enorm van om weer met het gezin te fietsen of mijn dochter naar boven te dragen zonder buiten adem te zijn.’

Van dag tot dag

‘Er blijven ook beperkingen. Ik kan niet zwemmen en moeilijk douchen. Ik moet wekelijks naar het UZA op controle. Ik kan ook niet op reis gaan omdat ik mijn kans op een transplantatiehart niet wil uitstellen. Ik heb nog een lange weg te gaan en hoop mijn dochter te zien opgroeien … Gelukkig blijft de wetenschap evolueren. Intussen probeer ik toch zo veel mogelijk van dag tot dag te leven en van kleine dingen te genieten.’

 

Kim-steunhart

Gerelateerde specialismen

Aangemaakt op

21 november 2022

Laatste update op

21 november 2022