Patiëntparticipatie in traumazorg

Natalie (25) is een ex-traumapatiënt in het UZA die deelnam aan Coffee With The Traumateam: ‘De zorgverleners in het UZA hebben enorm goed voor mij gezorgd, dus zowel ik als mijn omgeving vinden het fijn om op deze manier iets terug te doen.’ Intussen zet ze zich ook in voor de patiëntenraad: ‘Tijdens mijn opname zag ik veel verschillende zorgverleners en kwam ik op verschillende diensten terecht. Daarom vind ik het belangrijk dat patiënten op het juiste moment de juiste informatie.

Heldere communicatie is cruciaal voor traumapatiënten en hun naasten, die in korte tijd veel informatie moeten verwerken. Daarom ontwikkelde het traumateam samen met patiënten het zorgkompas: een werkboekje met duidelijke, visuele uitleg over het zorgtraject, het behandelteam en geplande onderzoeken. Patiënten en naasten kunnen er ook hun vragen en voorkeuren in noteren. 

‘We zagen dat het voor patiënten vaak moeilijk was om het overzicht van hun acute traject te bewaren’, zegt Jenke Jorssen, voormalig communicatiemedewerker en intussen programmamanager virtueel ziekenhuis. ‘Het zorgkompas geeft patiënten meer inzicht in en meer regie over hun eigen zorg.’ Voorlopig ligt de focus op de papieren versie van het boekje, die patiënten meenemen doorheen hun opname. In de toekomst wil het traumateam via UZA@home ook een digitale variant ontwikkelen, zodat patiënten hun zorgkompas altijd op zak hebben.

Tijdens Coffee With The Traumateam gaven patiënten en mantelzorgers aan hoe belangrijk een duidelijk overzicht van de volgende stappen bij ontslag is. In de patiëntenraad werken ze samen met het traumateam aan concrete richtlijnen over praktische informatie bij ontslag, administratieve regelingen – zoals het aanvragen van een parkeerkaart – en de opstart van ambulante revalidatie. Zo krijgen patiënten en hun familie meer duidelijkheid en houvast, waardoor de overgangvan opname naar huis of een revalidatiecentrum vlotter verloopt. 

‘Door beter af te stemmen op de noden van patiënten en hun familie, willen we hen beter ondersteunen in deze overgangsfase’, zegt Sarah Van Loocke, domeincoördinator projecten en kwaliteit zorgprogramma majeur trauma.

Traumapatiënten en hun naasten kunnen tijdens hun opname terecht bij onze traumapsychologen voor een gesprek of ondersteuning. Toch hebben veel patiënten daar op dat moment nog geen behoefte aan. Traumapsycholoog Leena Nurmi: ‘Mensen zitten vaak nog in overlevingsmodus. Pas later merken ze hoe groot de impact van hun trauma is.’ 

Daarom starten Leena en haar collega’s met het aanbieden van ambulante psychologische zorg, zodat traumapatiënten ook na ontslag bij vertrouwde hulpverleners terechtkunnen. ‘Met deze nieuwe werking verlagen we de drempel om bij ons terug te komen’, legt Leena uit. ‘We begeleidendeze patiënten bij de gevolgen van hun majeure trauma’s, zoals neurologische letsels of amputatie.’

Traumapatiënten worden bij de revalidatie begeleid door een multidisciplinair teamdat wekelijks hun voortgang bespreekt. Uit Coffee With The Traumateam blijkt dat patiënten en hun naasten nauwer bij de revalidatie betrokken willen worden: ‘Daarom stellen we samen met onze patiënten een persoonlijk revalidatieplan op’, zegt kinesitherapeut Femke Jacobs. ‘Zo geven we hen meer zeggenschap over het revalidatieproces en de doelstellingen.’ 

Kinesitherapeuten Charlotte Van Loey en Gitte Van den Broeck: ‘Op intensieve zorgen kunnen patiënten en familie het herstel volgen via een resultatenbord. Dat motiveert en verbetert resultaten.’ Daarnaast rolt het team nieuwe initiatieven uit, zoals een visuele schaal met mijlpalen en kinesitherapie in het weekend. ‘Zo lichten we patiënten en hun familie nog beter in over hun voortgang’, vult kinesitherapeut Luc Goetschalckx aan.