Onderweg naar …
‘… de afdeling intensieve zorgen voor kinderen (PICU). Sinds oktober vorig jaar ben ik er aan de slag als vrijwilliger om kinderen die er opgenomen zijn en hun ouders nog beter te ondersteunen. Het is een pilootproject, dus we zoeken samen met de kinderen en ouders uit waar zij het meeste nood aan hebben.’
Wat doe je daar?
‘Samen met twee andere vrijwilligers zet ik me in voor het welzijn van patiënten en hun ouders. Een à twee keer per week ga ik langs op de afdeling. We lezen boekjes, tekenen of spelen spelletjes – als hun toestand dat toelaat, natuurlijk. Wanneer kinderen zich niet goed voelen, troosten we hen. Voor ouders bieden we vooral een luisterend oor, beantwoorden we vragen en helpen we waar mogelijk met praktische zaken. Daarnaast proberen we de afdeling wat huiselijker te maken, bijvoorbeeld met zelfgemaakte decoratie rond de seizoenen of feestdagen. We merken elke keer hoeveel dit betekent voor de kinderen en hun ouders. Als mama begrijp ik hoeveel deugd het doet als iemand extra tijd en aandacht schenkt aan je kind. Tijdens het verblijf van ons zoontje Mattia op de PICU heeft ons gezin zelf ervaren hoe belangrijk extra ondersteuning is. Dat ik nu als vrijwilliger mijn steentje kan bijdragen en kan zorgen voor een glimlach tijdens zo’n intense periode, voelt heel waardevol.’
