'Ik dacht dat we weinig risico liepen'

In Thailand en Cambodja word je niet ziek, dacht Kathleen toen ze daar voorbije zomer met haar man en dochter naartoe trok. Het koppel kwam echter terug met buiktyfus en belandde in het ziekenhuis.

Kathleen is niet onbeslagen als het op reizen aankomt. Zo verbleef ze al vaak in Afrika. Toch werden zij en haar man Philip onaangenaam verrast toen ze afgelopen zomer met hun dochter voor drie weken naar Cambodja en Thailand trokken. 'We hadden vooraf niets genomen of gedaan om ons tegen ziekten te beschermen. Ik dacht dat mijn vaccinatie tegen buiktyfus nog geldig was, en vooral, dat je in die landen weinig gezondheidsrisico's loopt', vertelt Kathleen.

Dat draaide even anders uit. Zij en haar dochter werden doodziek nadat ze iets gegeten hadden van een eetkraampje in Angkor Wat in Cambodja. Twee dagen kampten ze met hevige diarree en moesten ze overgeven. 'En tegen het einde van onze vakantie werd Philip ziek: hij kreeg koortsaanvallen. In het plaatselijke ziekenhuis kreeg hij medicatie en daarna werd hij snel beter.'

Terug thuis bleken de problemen echter niet voorbij. 'We hadden nog een paar dagen Oostende aan onze vakantie gebreid en daar kreeg Philip opnieuw koorts. Hij had ook een vreemd hoestje en transpireerde heel erg. In het ziekenhuis in Oostende werd buiktyfus vastgesteld. Hij is er een week moeten blijven.'

Gewoon vermoeid?

Intussen kreeg Kathleen datzelfde vreemde hoestje en ontwikkelde ook zij koorts. Kathleen: 'De huisarts dacht dat ik gewoon vermoeid was. Na drie dagen was het echter alleen maar erger geworden. Ik voelde me zo zwak dat ik naar de spoedafdeling van het UZA ben gegaan.' Er werd een tropisch geneesheer bijgehaald en Kathleen werd opgenomen. Ook zij bleek buiktyfus te hebben. Het gezin was toen al een paar weken terug van de reis.

'Ik ben echt heel ziek geweest', blikt Kathleen terug. 'Ik kon nog nauwelijks eten en viel vijf kilo af. De eerste dagen kreeg ik medicatie via een infuus. Het duurde meer dan een week voor de koorts onder controle was. En dan reageerde ik ook nog slecht op de medicatie, waardoor mijn leverwaarden omhoog schoten. Ik kreeg toen andere medicatie en na tien dagen mocht ik naar huis. Al die tijd ben ik in het UZA in heel goede handen geweest.'

Het koppel zal wel nooit weten waar het de ziekte precies opdeed. Het kan van het eetkraampje geweest zijn, maar net zo goed van een ander restaurant. Hun dochter ontsprong de dans. Kathleen neemt zich voor voortaan sneller aan een tropische ziekte te denken. 'Als je buiktyfus niet behandelt, is het niet ongevaarlijk omdat het je organen kan aantasten. Gelukkig kwamen wij nooit in die gevarenzone. En we laten ons zeker niet afschrikken om opnieuw verre reizen te maken.'


Info: dienst tropische geneeskunde, T 03 821 51 59

Bron: maguza.be