UZA-helikopter: terugblik


Waarom helikopter?

In aanloop naar de werken aan de Antwerpse Ring vreesden de Antwerpse ziekenhuizen dat het dringende ziekenvervoer zich letterlijk zou vastrijden in de files. Een probleem voor de 100-diensten, maar evengoed voor ziekenhuispatiŽnten die omwille van een acuut probleem zo snel mogelijk naar een meer gespecialiseerd ziekenhuis moesten worden gebracht.
Transport door de lucht leek een logisch alternatief. Het UZA besloot daarom te starten met een eigen helikopterdienst en sloot een contract af met Northsea Helicopters-Van Hal.

Klinimobiel in de lucht

De UZA-helikopter was als het ware een klinimobiel in de lucht, met aan boord dezelfde apparatuur, monitors en medicatie. Bij elke vlucht gingen een arts en een verpleegkundige mee. Bijna alle verpleegkundigen van de spoed kregen een HEMS (Helicopter Emergency Medical Service)-opleiding, met vooral aandacht voor veiligheid.

Bijna twee vluchten per dag

Tussen juni 2004 en begin november 2005 steeg het toestel 241 keer op.
'Als je er rekening mee houdt dat de helikopter niet in weekends en op feestdagen vloog, kwamen we daarmee aan bijna twee vluchten per dag', rekent spoedhoofdverpleegkundige Walter Geentjens voor.
'De laatste weken nam het aantal vluchten zelfs nog toe tot drie of vier keer per dag. Het duurde namelijk een tijd voor de ziekenhuizen met de dienstverlening vertrouwd waren', voegt Beaucourt eraan toe.

Voor welke patiŽnten?


De helikopter ging voornamelijk patiŽnten oppikken in het Sint-Dimphnaziekenhuis in Geel en het Sint-Jozefziekenhuis in Turnhout. Verder waren de Nederlandse ziekenhuizen, waaronder die in Vlissingen en Goes, samen goed voor dertig vluchten. Zo'n 95 procent van de patiŽnten kwamen terecht op de diensten cardiologie en intensieve zorgen. Ook gynaecologie en kindergeneeskunde maakten een aantal keer gebruik van de dienstverlening.
'We mogen er zeker van zijn dat het helikoptertransport in een aantal gevallen een levensreddende rol heeft gespeeld. Zo hebben we een aantal keer een patiŽnt met een dreigende slagaderbreuk naar het UZA gevlogen', zegt Beaucourt. 'Ook bij patiŽnten met dreigend hartfalen of een hartinfarct telt elke minuut. Hoe langer je wacht met de behandeling, hoe meer het hart beschadigd raakt. Je hoort vaak zeggen tijd is geld, maar bij die patiŽnten kun je zeggen tijd is weefsel', weet Geentjens.

Torenhoog prijskaartje

Groot minpunt in het helikopterverhaal was het torenhoge prijskaartje. Een helikopter in de lucht houden kost zo'n 2.100 euro per uur aan huurprijs, brandstof, verzekering en onderhoud. Die kosten werden hoofdzakelijk gedragen door de artsen van het UZA. Aan de patiŽnt werd een normale ziekenwagenrit aangerekend. De service na de werken aan de Ring voortzetten was om die reden niet haalbaar. Eind december 2005 viel voorlopig het doek over het project.
'Voor het ziekenhuis is de investering te groot, en vanuit de overheid is er weinig interesse', zegt Beaucourt. Het enige ziekenhuis in Vlaanderen dat permanent een helikopter inzet, is het A.Z. Sint-Jan Brugge.
'Daar betaalt de provincie voor een stuk mee en wordt een kleine belasting per inwoner geheven. Eigenlijk is het spijtig dat we dit niet kunnen realiseren in een belangrijke regio als Antwerpen, met niet alleen de haven maar ook het dichtste autowegennet en het grootste aantal verkeersongevallen in Vlaanderen', betreurt Beaucourt.

Bron: maguza.be