Thaise anesthesisten in het UZA


Aanzet tot bezoek

Amy en Sur - de namen lijken op hun Thaise roepnamen - werken in hun geboorteland in het universitair ziekenhuis in Chiang Mai, de hoofdstad van het noorden van Thailand. Het idee om naar Antwerpen te komen ontstond nadat UZA-anesthesist prof. dr. Stefan De Hert een interessante lezing was komen geven in Thailand.
'Prof. De Hert staat bij ons bekend als een vooraanstaand cardiaal anesthesist', vertelt Sur. 'Ons diensthoofd had me dan ook aangepord om hem te volgen naar BelgiŽ. Op dat moment had ik al goedkeuring gekregen voor een beurs van de Thaise regering. We namen contact op met het UZA en kwamen vrij snel tot een overeenkomst. Toch heeft het nog meer dan een half jaar geduurd voor alle papierwerk in BelgiŽ en Thailand in orde was. Maar we mogen op dat vlak niet klagen. We hebben heel veel steun gehad van het International Relationships Office in BelgiŽ. Dat biedt hulp aan buitenlandse onderzoekers die naar jullie land komen.'

Interessegebieden

Sur en Amy landden op Belgische bodem in juli 2005. Sindsdien werkt Sur mee aan verschillende studies op de dienst anesthesie. Hij woont operaties bij en brengt het effect van de gebruikte medicatie en technieken in kaart.
Bedoeling is die bevindingen achteraf in wetenschappelijke artikels te gieten. Terug in Thailand zal hij les geven aan de universiteit om de opgedane kennis over te dragen aan de geneeskundestudenten. Amy verdiept zich in nieuwe methodes voor plaatselijke verdoving, haar specialiteit in Thailand. Ze is vooral geÔnteresseerd in technieken die de pijn na de ingreep verminderen.
Daarnaast willen beiden hun licht opsteken over de specifieke verdovingstechnieken tijdens levertransplantaties, met het oog op het levertransplantatieprogramma dat in hun eigen ziekenhuis op stapel staat. Ze volgden in dat kader ook al een maand stage in Berlijn, waar een van hun Thaise collega's meedraait op de dienst transplantatiechirurgie.

Warm onthaal

De twee vonden snel hun draai binnen de dienst anesthesie. 'Onze Antwerpse collega's zijn heel vriendelijk en behulpzaam', vindt Sur. 'Wij proberen ons zo goed mogelijk aan hen aan te passen en vice versa. Op die manier verloopt de samenwerking vlot.'

Taalprobleem

De enige struikelblok is de taal.
Wij moeten vanuit het Thais en zij vanuit het Nederlands naar het Engels vertalen', zegt Sur.
Moedige pogingen om het Nederlands onder de knie te krijgen, strandden bij "goedemorgen" en een paar beleefdheidsformules. Al kunnen ze wel een eenvoudige conversatie volgen.
Sur: 'In Thailand vind je geen Thais-Nederlands vertaalwoordenboek. Wel heb ik een en ander kunnen leren van het internet en van een Nederlandse toerist die we toevallig ontmoetten.'
'Het feit dat iedereen de woorden hier zo verschillend uitspreekt, maakt het er niet gemakkelijker op om de taal te leren', heeft Amy ondervonden.

Thailand versus Europa

Of werken in een Europees ziekenhuis erg verschillend is van wat ze thuis doen?
'De medische lat ligt even hoog, al zijn er kleine verschillen', vindt Sur. 'Hier is het bijvoorbeeld erg belangrijk dat elke patiŽnt precies geÔnformeerd is over zijn behandeling. In Thailand proberen dokters weliswaar ook de patiŽnt te informeren over de behandelingsmogelijkheden en wat er zal gebeuren, maar vaak is deze niet echt geÔnteresseerd. Ze vertrouwen erop dat de dokter zal doen wat voor hen het best is.'
Ook de budgetten liggen een stuk lager.
Sur: 'Sinds de Thaise regering vijf jaar geleden gezondheid voor iedereen invoerde - een consultatie kost de patiŽnt maar een halve euro, de rest wordt betaald door de overheid - is besparen een absolute prioriteit. Dokters moeten de beste maar toch goedkope medicatie voorschrijven. Maar op sommige behandelingen, bijvoorbeeld hartoperaties, kun je niet besparen. Deze nieuwe politiek betekent dan ook een zware belasting voor de maatschappij.'

Vlaamse cultuur opsnuiven

Buiten de werkuren probeert het sympathieke echtpaar ook wat Vlaamse cultuur op te snuiven.
'Ik probeer bijvoorbeeld de katholieke godsdienst te begrijpen. Want op die manier begrijp je ook beter hoe de mensen denken', zegt Sur, zelf boeddhist. Hun uitstapjes naar Antwerpen beperken zich voornamelijk tot de Thaise supermarkten. Ze wonen niet in het centrum, maar in een appartement in Wilrijk.
'Daar vinden we nog wat groen en rust. En vooral: het is er veilig. In Antwerpen zijn we voortdurend op onze hoede voor gauwdieven', bekent Sur.

Leven in BelgiŽ

Toch zien ze ook de goede kanten van het leven in BelgiŽ.
Sur: 'Het valt ons op dat ook de oudere mensen hier een goede levenskwaliteit hebben. Ze kunnen overal heen met het openbaar vervoer. In Thailand durven ouderen hooguit de deur uit met een zoon of dochter. Meestal blijven ze gewoon thuis.'
'En je kunt hier tenminste veilig fietsen', vindt Amy. 'Er zijn overal fietspaden. In Thailand zijn die er soms ook wel, maar automobilisten volgen de regels niet. Ze rijden soms gewoon over het fietspad.'
Over de vriendelijkheid van de Vlamingen hoor je ze niet klagen. 'Thailand wordt het land van de glimlach genoemd', zegt Sur. 'We hadden gehoord dat dat in BelgiŽ een stuk minder zou zijn. En inderdaad, de mensen lachen hier veel minder.'
'Maar eigenlijk zijn ze ook heel vriendelijk. Je krijgt altijd wel een glimlach terug', vult Amy aan.
Definitief in Antwerpen blijven zouden ze absoluut niet zien zitten. Daarvoor zijn ze te zeer verknocht aan hun familie, eigen eetcultuur... en het Thaise klimaat. De koudste dag in Thailand is vergelijkbaar met een frisse Belgische zomerdag.
'In Thailand is er geen sneeuw. Een wit landschap is nochtans heel mooi. Zolang ik maar niet naar buiten hoef', lacht Amy.

Bron: maguza.be