Wilsverklaring

Een wilsverklaring is een standaarddocument waarin je als patiënt aangeeft wat je wensen zijn op het einde van je leven, zoals welke behandelingen je dan nog wil of wie mag beslissen als je daar zelf niet meer toe in staat bent.
 
Erover praten of op papier?
Door de vooruitgang in de medische wetenschap kunnen patiënten, maar ook hun familieleden, voor moeilijke keuzes komen. Het is goed om daar vooraf over te praten, wanneer je nog gezond bent. Het document van de wilsverklaring geeft je een leidraad bij het gesprek. Spreek erover met je huisarts of behandelende arts, zij kunnen je helpen met de medische terminologie en de keuzes die je moet maken.
 
Welke wensen kun je aangeven?
Een wilsverklaring gaat heel breed. Er is ruimte voorzien om je waarden, opvattingen en levensbeschouwing te noteren. Verder kun je aanduiden welke behandelingen je niet meer wil krijgen, bijvoorbeeld reanimatie, beademing, kunstmatige voeding of chemo. Het is ook mogelijk om aan te geven in welke mate je pijnbestrijding wil en of er in bepaalde gevallen euthanasie mag toegepast worden. Ten slotte is er plaats voor bepalingen rond orgaandonatie en de uitvaart.
 
Wie beslist in mijn plaats?
Als je zelf niet meer in staat bent om beslissingen te nemen, gaat die verantwoordelijkheid automatisch naar je partner of naar je dichtste familielid zoals bepaald door de wet. Wil je zelf kiezen wie die verantwoordelijkheid opneemt, dan kun je via de wilsverklaring een vertegenwoordiger aanduiden. Die beslist niet vanuit zichzelf, maar doet wat jij gewild zou hebben. Kies iemand die je goed kent of bespreek vooraf wat je zou willen.
 
Het document ‘Wilsverklaringen inzake mijn gezondheidszorg en levenseinde’ kun je opvragen bij de dienst patiëntenbegeleiding of downloaden via www.palliatief.be.

Bron: maguza.be