Crash en crasher

Als je een tijdje in de media werkt, dan is er geen twijfel meer mogelijk: de geschiedenis herhaalt zich altijd weer. En ook de niet-geschiedenis, de non-events. Dat wat nooit de boeken haalt maar desondanks wel gebeurt, opnieuw en opnieuw. 

Werken in de media geeft je een beter zicht daarop, omdat je vooruit leeft op je tijd. Of toch vooruit wérkt. Terwijl u (en wij ook, wees gerust) zich volop smeten in het familiale uitgaansleven en zich daarbij tegoed deden aan kerstdiners en nieuwjaarsdrinks, waren wij al bezig met de reportages voor daarnà, voor de donkere dagen van januari, wanneer u met een zucht de zoveelste verdwaalde dennennaald van onder het tapijt haalt en bedenkt, bij het moeizaam rechtkomen, dat er minstens een kilo of drie is blijven plakken. Van de kerstkalkoen. En van de stronk. En dat die er weer af moeten.

Wij weten dat het zo zal gaan. En als u eerlijk bent weet u dat ook, want zo gaat het elk jaar. Alleen weten wij het beter, of toch éérder. Want wij schreven toen al de tips neer, voor de tijd daarna, onder confronterende koppen als ‘HOE SPELEN WE IN SNELTEMPO DE WINTERKILOS KWIJT’. Of ‘LENTESCHOONMAAK. OOK IN EIGEN LIJF’. 

En dan volgen de diëten. Crash en crasher. En de wetenswaardigheden over sapjeskuren. En de tools om goede voornemens wat langer dan twee maanden vol te houden, vooral als ze ‘joggen’ betreffen. En dat het tandenbijten zal zijn, dat weten we ook. Afzien, wordt het. Vallen en opstaan. Ellende. 

En tegen de zomer moet u er nog een keer door, want dan moet de bikinilijn teruggevonden en waar hàdden we die ook weer verloren gelegd? (Zalig het mansvolk toch, dat zo slim is geweest om de ‘zwembroeklijn’ nooit ter sprake te brengen).

Je zou kunnen zeggen, wetend wat we weten, dat we ook kunnen kiezen om er niet aan te beginnen. Aan die zich herhalende geschiedenis. Want wie zich niet laat gaan aan de eindejaarstafel, moet daarna ook niet afzien en loopt zelfs in het barre januari al met de perfecte bikinilijn rond. Alleen: wat is de lol dààrvan, als niemand ze ziet onder de dikke wintertrui. 

En uitgaand van dat soort berekendheid: wat zou dan de lol van het leven zijn, tout court. 

Annemie Peeters

Bron: maguza.be