Back to the future (?)

In Europa zitten we in de tweede COVID-19-golf, in de VS al in de derde. Lockdowns kwamen daardoor wereldwijd weer in de mode. Een tweede lockdown, alhoewel noodzakelijk, is echter moeilijk te verkopen. Politici moeten kiezen welke twee van drie maatschappelijke pijlers ze onmiddellijk willen redden: persoonlijke vrijheid, economie of gezondheidszorg. Ze hebben, terecht, gekozen om onze vrijheid tijdelijk sterk in te perken. Toch is het duidelijk dat de opgelegde maatschappelijke beperkingen hun tol eisen. Zijn de sociale gevolgen van COVID-19 blijvend?

In de evolutionaire geschiedenis van de mens hing onze overleving af van de samenhorigheid in groepen. We moesten weten hoe we konden samenwerken, wie bevriend was met wie, wat anderen probeerden te bereiken, wie gelukkig was en wie boos. We leerden aandacht besteden aan het gedrag van anderen. Gelaatsuitdrukkingen en groepsgedrag waren belangrijk bij wat we zegden en deden. Een sterke ruggengraat was nodig om rechtop te lopen. Door die evolutionaire uitkomst zullen de meeste sociale COVID-19-gevolgen opnieuw verdwijnen na de pandemie: we zullen weer in de file naar ons echt kantoor rijden. Ook ons aankoop- en eetgedrag zal, back to the future, opnieuw veranderen: take away’s ontberen gezelligheid. 

Nu we allemaal weten dat er werkzame vaccins op de markt komen en medicatie om COVID-19 te onderdrukken of te genezen, ziet de toekomst er weer meer als het verleden uit. Wie mij niet gelooft, moet eens kijken naar de VIX, de volatiliteitsindex op de beurs. Die loopt altijd voorop, en die zogenaamde ‘angstbarometer’ van de belegger staat op zijn laagste niveau in vier maanden. De economie en de gezondheidszorg worden gered, angst maakt plaats voor optimisme. Alles komt goed. 

 

Bron: maguza.be