Theater via livestream voor kinderen in UZA

28 dec 2018

 

Niet alleen in het UZ Antwerpen (UZA), ook in het UZ Brussel en UZ Leuven, en via Bednet (internetonderwijs) konden kinderen rechtstreeks meekijken naar de donderdagnamiddagvoorstelling van Karst mist kerst in het Antwerpse cultuurhuis hetpaleis. Voor het UZA is het de tweede keer dat een livestream zo'n 'kunstmoment' mogelijk maakt. “Toen ik hier aan de slag ging als pedagogisch medewerker zei ik meteen: we moeten cultuur in het ziekenhuis brengen”, zegt Lotte Marnef. “Het is een succes.”

Een vijftigtal kinderen en hun ouders, familie of vriendjes kwamen gisteren op Karst mist kerst af, met baxters en mondmaskers indien nodig. Kinderen die zich te slecht voelden om naar het auditorium te komen, konden op een tablet het theater volgen.

“ Karst mist kerst zal voor hen vast herkenbaar zijn”, zei Elke Grommen van hetpaleis vooraf. “Zij worden aan de feesttafel gemist, of missen zelf iemand. Het gaat over gemis, maar juist dat is een reden om het leven te vieren. Iedereen mag zich amuseren.”

De voorstelling van en met onder anderen Jan Decleir, Peter Van den Begin en Jonas Vermeulen is eigenlijk een hommage aan acteur Marc Van Eeghem, die vorig jaar ook nog zou meespelen in de eindejaarsfamilievoorstelling van hetpaleis, maar op 14 december 2017 overleed. “Zijn medeacteurs en vrienden missen hem dit jaar, en hij - in dit geval Karst - mist kerst, maar ze proberen er toch nog een schitterend feest van te maken”, zegt Elke Grommen.

”Goed kunnen lachen”

Vorig jaar rond deze tijd zat Ann Weyten uit Wuustwezel ook met Ghislaine (6) in het UZA. “Ghislaine kreeg toen een heel zware behandeling tegen acute lymfatische leukemie”, vertelt Ann. “Op zo'n moment sta je er niet bij stil dat je de feestdagen mist. Het draait om de gezondheid van je kind en je moet daar gewoon door.”

Dit jaar is Ghislaine fijn thuis, maar ze komt wel nog geregeld naar het UZA voor een onderhoudsbehandeling. “Dat is niet leuk”, zegt ze, “maar het gaat wel.” En vandaag vindt ze 't tof dat haar beste vriendinnetje mee mocht naar het theater. “Het was leuk”, zegt Ghislaine na de voorstelling. “Er zat niet echt een verhaallijn in”, zegt haar mama, “maar we hebben toch goed kunnen lachen.”

“Nooit zo veel verdriet gevoeld”

Helena (4) en haar gezin, uit Nijlen, staan nog maar aan het begin van het behandelingsproces. “Een maand geleden kregen we te horen dat Helena leukemie heeft”, vertelt haar vader Leo Hessels. “Als we een dag later naar het ziekenhuis waren gekomen, was ze er niet meer, want ze had tal van infecties, de levenslust was uit haar ogen. Nu gaat het beter, maar de jongste weken is het voor mij erg moeilijk geweest om positief tegen het leven aan te kijken. Ik moet zeggen dat de voorstelling over het gemis van Karst me daarbij wel geholpen heeft: ik heb nog nooit zo veel verdriet gevoeld, maar je moet toch door, je moet toch leuke dingen doen. Voor Helena, maar ook voor haar twee broers en twee zussen. Ik heb me vandaag kunnen ontspannen, ja.”

“En Helena? Je ziet dat ze is aangesterkt, maar ze heeft nog dat duwtje nodig om in actie te komen en dan lukt het wel. Ze vond de voorstelling wel grappig, want er werd gek gedanst.”

“Geef bloed”

Elif Tosun (10) uit Antwerpen kwam met haar jonge tante Aifer Raes (17) naar de show en ondertussen kreeg ze haar tweewekelijkse bloedtransfusie. “Ik kom hier al sinds mijn geboorte”, vertelt ze. “Ik lijd aan thalassemie major (een ernstige erfelijke bloedziekte, red.). Voor een transfusie voel ik mij ziek en moe, na een transfusie gaat het beter. Elke keer moeten de dokters voor mij opnieuw op zoek naar goed bloed van andere mensen. Hoe meer mensen bloed geven, hoe meer kans ik heb.”

sylvia mariën

Bron: GVA