Kankertherapie komt aan huis

10 maa 2017

Drie Antwerpse ziekenhuizen krijgen van minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) groen licht om kankerpatiënten thuis in plaats van in het ziekenhuis te behandelen. Dat levert naar verwachting tijdwinst op, het kost de gezondheidskas minder, bezorgt de patiënt minder stress en beperkt het risico op ziekenhuisinfecties.

 

Het UZ Antwerpen in Edegem coördineert het proefproject, maar naast een paar Waalse ziekenhuizen en het UZ Brussel doen ook het Imelda Ziekenhuis in Bonheiden en het Heilig-Hartziekenhuis in Lier mee. Borstkankerpatiënten die er behandeld worden met het 'antitumoraal' middel Herceptine, dat de groei van kankercellen tegengaat, kunnen binnenkort thuis in plaats van om de zoveel weken in het ziekenhuis worden behandeld.

Minister van Volksgezondheid Maggie De Block stelde twee jaar geleden haar plan van aanpak voor, voor de hervorming van het ziekenhuislandschap en de ziekenhuisfinanciering. Het doel: beschikbare middelen efficiënter inzetten en de zorgkwaliteit voor de patiënt verbeteren. Zo worden er al meer ziekenhuisnetwerken gecreëerd en is er meer aandacht voor thuishospitalisatie.

“Thuishospitalisatie heeft voor de patiënt verscheidene voordelen”, zegt De Block. “Hij of zij krijgt in de eigen vertrouwde en comfortabele thuisomgeving zorg op maat van een zorgteam en dat op een even veilige en kwalitatieve manier als in het ziekenhuis. Thuishospitalisatie betekent ook minder kans op ziekenhuisinfecties en het draagt bij tot het moreel van de patiënt: die krijgt emotionele steun van het zorgteam en kan meer tijd doorbrengen met familie en vrienden. Die moeten geen rekening houden met bezoekuren en de patiënt hoeft zich niet te verplaatsen.”

Hoge verwachting


Gisteren gaf De Block groen licht aan twaalf proefprojecten rond thuishospitalisatie, waarvan er één dus wordt getrokken door het UZ Antwerpen. “Nu gebeurt de behandeling met Herceptine nog in het ziekenhuis”, zegt professor Marc Peeters, diensthoofd oncologie. “Eerder was dat intraveneus, in de vorm van baxters, maar tegenwoordig gebeurt het meer en meer met onderhuidse inspuitingen. Nu willen we dus bekijken wat het effect is als we die onderhuidse inspuitingen door een thuisverpleegkundige laten uitvoeren. Is het veilig? Is het financieel haalbaar? En vooral: zal de patiënt tevredener zijn? We verwachten van wel.”

Is de omslag naar thuishospitalisatie voor een ziekenhuis een moeilijke oefening? “Het vergt vooral een mentaliteitsverandering”, zegt Peeters. “We zijn gewend om binnenshuis te werken, nu zullen we steeds meer rekening moeten houden met een buitenwereld die niet altijd even georganiseerd is. We zullen rekening moeten houden en communiceren met andere spelers. Het zal misschien niet altijd makkelijk zijn maar eens daar routine in komt, zullen we er wel in slagen. De tendens is er nu eenmaal.”

“Elke maand wéér in dat ziekenhuis zitten, dat zorgt voor stress”
Jeanine Kerremans uit Boom

Jeanine Kerremans (76) uit Boom moet al acht jaar maandelijks naar het ziekenhuis om een middel tegen kanker ingespoten te krijgen. “Altijd gedoe, een halve dag kwijt. Als dat thuis kan, dan betekent dat voor mij een enorme ontlasting.” Jeanine Kerremans kreeg in 2001 borstkanker en overwon die. Maar in 2009 bleek door pijn in haar rug en heup dat de kanker was uitgezaaid naar het bot. Sinds die tijd al krijgt ze maandelijks een inspuiting met een antitumoraal middel. “Als ik om 14u in het ziekenhuis moet zijn, dan zit ik daar om 17u soms nog”, zegt ze. “Je moet toch gauw een halve dag tellen. Als ik een goeie dag heb, dan gaat dat allemaal. Ik heb altijd veel moed gehad. Maar ik heb een stok nodig om te stappen en heb ook slechte dagen. Dan is een zoveelste bezoek aan het ziekenhuis er soms te veel aan. Het kan mij enorm veel stress bezorgen. Per slot van rekening zit je toch wéér in dat ziekenhuis. En ik denk dat we het erover eens zijn dat een mens best zo weinig mogelijk in een ziekenhuis komt...”

“We mogen blij zijn met onze gezondheidszorg, maar door al die jaren heb ik toch een hoop kosten opgestapeld”, zegt Kerremans. “Het kan onbenullig klinken, maar bijvoorbeeld elke keer een ticketje voor de parking, tel maar op. Met een pensioentje is dat allemaal niet zo evident. Dus als het kan, ga ik mij zeker kandidaat stellen voor de thuishospitalisatie. Voor mij gaat dat een enorme ontlasting zijn.”

“Thuisverpleegkundige is een beroep met toekomst”
Vicky Struyfs uit Vorselaar

Osteopate Vicky Struyfs (32) uit Vorselaar heeft drie jonge dochters en kreeg in juli 2015 borstkanker. “Mijn man is thuisverpleegkundige en mocht mij geen inspuitingen geven. Dat het nu wel kan, is een goede zaak voor patiënten.”

Vicky heeft drie jonge meisjes van 2,5, bijna 4 en bijna 5. “Toen ik in juli 2015 borstkanker kreeg, is er onmiddellijk chemotherapie opgestart”, vertelt ze. “Na enkele weken kreeg ik ook inspuitingen met Herceptine. Er is mij toen uitgelegd dat het vergelijkbaar was met een griepvaccin, dus om te vermijden dat de kanker zou terugkomen.Aanvankelijk kreeg ik die inspuitingen in hetziekenhuis terwijl ik daar ook voor chemo of controle moest zijn, maar op een gegeven moment moest ik enkel nog voor die spuiten naar het ziekenhuis. Door mijn ziekte moest ik al zo vaak een beroep doen op andere mensen om mij met de kindjes te helpen. Dan is een driewekelijkse afspraak in het ziekenhuis toch weer een extra belasting. Ik heb op een gegeven moment gevraagd of mijn man mij mocht inspuiten, maar wettelijk was er toen nog toezicht of controle van een dokter nodig. Dat het nu wel kan, is een goede zaak voor andere patiënten. Ik heb de spuiten zelf sinds een aantal maanden niet meer nodig.”

Van haar man weet Struyfs dat het takenpakket van thuisverpleegkundigen al aan het verruimen is – chemotherapie thuis gebeurt ook al. “Het beroep zit duidelijk in de lift, het is een sector met toekomst”, zegt ze. “Maar nu is het nog redelijk vrij, het zal nodig zijn om de regelgeving uit te bouwen en om te specialiseren en verplicht bij te scholen, bijvoorbeeld in zorg voor kankerpatiënten, zoals in de ziekenhuizen.” 

Sylvia Mariën - Gazet Van Antwerpen

Bekijk hier ook de reportage van ATV

Bron: Gazet van Antwerpen - ATV