Nieuw hartkatheterisatielabo operationeel

Jaarlijks krijgt de dienst cardiologie in het UZA 5000 patiŽnten over de vloer voor een onderzoek van de kroonslagaders, ook coronair onderzoek genoemd. Van dat aantal zijn er zo'n 2000 patiŽnten bij wie een vernauwing van de kroonslagaders een ingreep noodzakelijk maakt. Nog eens 1000 patiŽnten krijgen een elektrofysiologische behandeling via een kathetertechniek. De behandeling gebeurt in ťťn van de vier hartkatheterisatielabo's op de dienst interventionele cardiologie. Eťn van die labo's werd vervangen en begin dit jaar in gebruik genomen.

Betere diagnose

'Bij patiŽnten met coronaire vernauwingen wordt via een ingang in de lies een ballon aangebracht ter hoogte van de coronaire vernauwing. Die ballon wordt vervolgens opgeblazen om het bloedvat te openen en ten slotte wordt het letsel gestabiliseerd door middel van een stent', schetst professor Vrints de ingreep.
'Zeer belangrijk is dat de cardioloog een heel precieze diagnose stelt en ook tijdens de ingreep beschikt over scherpe beelden met een hoge resolutie. De nieuwe hartkatheterisatielabo's zijn uitgerust met beeldvormingsapparatuur van de nieuwste generatie. Voordeel is dat de beeldkwaliteit bijzonder hoog is en de dosis rŲntgenstraling die de patiŽnt krijgt lager is dan voordien', legt Vrints uit.
Een ander pluspunt aan de nieuwe labo's is de geÔntegreerde opstelling. 'In het nieuwe katheterisatielabo is alles geÔntegreerd en heeft de cardioloog alles bij de hand tijdens het onderzoek: voor zich heeft hij een scherm waarop de kroonslagaders en de hartkamers constant in beeld zijn en via monitors kan hij de hartparameters voortdurend in het oog houden.'

Virtuele analyse van de 'plaques'

Klassiek worden de vernauwingen in de kroonslagaders opgespoord via 'coronarografie', een techniek waarbij een contrastvloeistof ingespoten wordt en de kroonslagaders door middel van rŲntgenstralen in beeld worden gebracht. 'Nu is het mogelijk om ook intravasculaire echografie uit te voeren. Tijdens de echografie wordt geluid op de bloedvatwand afgestuurd waarna een computer een analyse maakt van het geluid dat teruggekaatst wordt. Op basis daarvan komt de samenstelling van de bloedvatwand in beeld, net alsof het bloedvat onder een microscoop zou liggen', vergelijkt professor Vrints. 'De computer berekent of de verdikking veroorzaakt wordt door bindweefsel en dus goedaardig is, of het gaat om een vetophoping of een "atherosclerotische plaque" die aanleiding kan geven tot een hartinfarct. Op die manier kunnen we een meer correcte diagnose stellen en de patiŽnt gerichter behandelen.'

Bron: maguza.be