'Een cochleair implantaat is een geniale uitvinding'

Marie (22) verloor als baby haar gehoor, maar dankzij twee cochleaire implantaten leidt ze een leven zoals u en ik. 'Zonder mijn arts prof. dr. Paul Van de Heyning zou ik nooit staan waar ik nu sta.'

Marie (22) verloor als baby haar gehoor, maar dankzij twee cochleaire implantaten leidt ze een leven zoals u en ik. 'Zonder mijn arts prof. dr. Paul Van de Heyning zou ik nooit staan waar ik nu sta.'

Marie werd twee maanden te vroeg geboren. Door een antibioticakuur werd ze volledig doof, al was dat niet meteen duidelijk. 'Een standaard gehoortest bracht niets aan het licht, maar mijn moeder vond dat ik niet normaal reageerde op geluidprikkels. En ze had gelijk: ik bleek volledig doof aan beide oren. Gelukkig kwam ik in aanmerking voor een cochleair implantaat (CI), een elektronisch toestelletje dat rechtstreeks de gehoorzenuw stimuleert. De techniek stond toen nog in de kinderschoenen. Prof. Van de Heyning van neus-keel-oorziekten implanteerde mijn eerste CI toen ik twee was. Ik was toen de jongste patiënt ooit in België. Op mijn vierde kreeg ik er ook een aan mijn andere oor.

Het geluid dat ik waarneem, is niet te vergelijken met normaal 'horen'. Voor anderen klinkt het blijkbaar als een robotstem, maar ik heb nooit anders geweten. Een gewoon gesprek lukt prima en ik geniet bijvoorbeeld ook van klassieke muziek. Ik speelde twaalf jaar lang zelf piano.

Laatste jaar tandheelkunde

Tot mijn twaalfde volgde ik twee tot drie keer per week gehoorrevalidatie bij het Antwerps Revalidatiecentrum (ARC), waarbij ik onder meer leerde liplezen en geluiden onderscheiden. In het UZA werd ik in het begin opgevolgd door audiologe Ellen Cochet. Later werd dat Anouk Hofkens, die me nu nog steeds uitstekend begeleidt. Als er al eens een probleempje is, kan ik snel bij haar terecht.

Ik heb altijd op een gewone school gezeten, weliswaar met GON-begeleiding (Geïntegreerd Onderwijs-begeleiding). Tijdens die uren kreeg ik onder meer logopedie. Ook aan die mensen heb ik veel te danken. Vandaag zit ik in mijn laatste jaar tandheelkunde. Dat is altijd perfect gegaan, zij het met wat extra ondersteuning. Zo spelden de docenten in de les een microfoontje op dat rechtstreeks in verbinding staat met mijn CI.

Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef hoeveel geluk ik heb gehad. Dankzij prof. Van de Heyning kan ik het leven leiden dat ik nu heb. Er zijn weliswaar beperkingen: ik ga bijvoorbeeld niet met tien vrienden op café. Maar dat zijn kleine aanpassingen. Ik prijs me gelukkig dat ik als prematuurtje 'maar' doofheid heb opgelopen. Want dat is vandaag heel goed te behandelen. Die cochleaire implantaten zijn een geniale uitvinding.'
 
Info: dienst neus-keel-oorziekten UZA, T 03 821 33 85

magUZA, informatiemagazine van het Universitair Ziekenhuis Anwerpen, Wilrijkstraat 10, 2650 Edegem, juli 2008
Alle teksten en foto's op deze website mogen op geen enkele wijze worden overgenomen of verspreid zonder uitdrukkelijke toestemming van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. Bij reproductie van of verwijzing naar een tekst op deze website, dient steeds de bron vermeld te worden.