Schisisoperatie op latere leeftijd: Steven getuigt

Steven, die geboren werd met schisis, liep tegen de veertig aan toen hij alsnog besloot zijn verhemelte, kaak en tanden te laten corrigeren. 'Een heel avontuur, maar vandaag ben ik er blij mee.'

Je moet al een geoefend oog hebben om te zien dat Steven, 48 intussen, met een gespleten lip, kaak en verhemelte ter wereld kwam. 'Ik werd geboren met een grote opening in mijn bovenlip. In die tijd werd je dan nog onmiddellijk bij je moeder weggehaald en geopereerd. Toch vind ik het nog altijd fantastisch hoe goed ze mij in die tijd hebben geholpen. Ik onderging dat eerste jaar drie operaties – waarvan één op mijn eerste levensdag – en het resultaat was best geslaagd. Tijdens mijn tienerjaren volgden er weliswaar nog heel wat behandelingen om mijn gebit te corrigeren. Maar ik sprak normaal en ben nooit geplaagd geweest om mijn uiterlijk. In die mate dat ik mij er amper bewust van was. Als er toch eens iemand vroeg wat heb jij, vroeg ik verbaasd waar die het over had.'

Dat zijn gebit nog de sporen droeg van zijn schisis, ervoer hij niet als een probleem. 'Mijn bovenste tandenrij had een afwijkende vorm. Rond mijn achttiende legde mijn tandarts uit dat dat te corrigeren was. Maar het zou volgens hem een erg ingrijpende behandeling zijn. Als jonge kerel die midden in het leven stond, had ik daar allerminst zin in.'

Ingrijpende behandeling

En toch zette hij jaren later, intussen samenwonend en vader van twee dochters, alsnog de stap. 'Tja, waarom toen? Ergens wilde ik het toch graag in orde hebben. Ook financieel hadden we toen meer ademruimte en mijn vrouw steunde mij volledig.' Via via belandde hij bij prof. dr. Nasser Nadjmi. 'Dat een collega-arts, die nochtans dezelfde operaties deed, mij zonder aarzelen naar hem doorverwees, vond ik veelzeggend. En mijn eerste indruk van prof. Nadjmi was ook erg goed. Voorkomend en zorgzaam, maar ook eerlijk. Hij zei meteen dat het geen gemakkelijk traject zou zijn. Ik zag hem bij wijze van spreken overpeinzen hoe hij dit ging aanpakken (lacht).'

De behandeling, die in totaal een tweetal jaar duurde, had heel wat voeten in de aarde. Zo moest Stevens kaak aan één kant weker worden gemaakt en kreeg hij een staafje in zijn verhemelte geplaatst dat hij elke dag een beetje verder moest openvijzen. Dat was nodig om zijn verhemelte opnieuw open te maken, te verbreden en een normale vorm te geven. Intussen kreeg hij ook een beugel aangemeten. Het bleek toen dat de kaakspleet en het voorste gedeelte van Stevens verhemelte nooit waren gereconstrueerd. Steven: 'Na een aantal maanden vulde prof. Nadjmi de opening in mijn verhemelte en kaak op met bot uit mijn heup. Maar het bot groeide jammer genoeg niet volledig opnieuw aan elkaar. Op de duur had ik veel last: ik kon niet normaal spreken en de opening moest regelmatig worden schoongemaakt. In die periode meldde ik me soms op goed geluk bij de balie aan met de vraag of ik prof. Nadjmi kon zien. Dan maakte hij altijd tijd vrij. Uiteindelijk kreeg ik een tijdelijke prothese om de opening op te vullen, waardoor die ongemakken al bij al snel verholpen waren.’ Bij een volgende operatie werd er opnieuw bot geïmplanteerd, deze keer uit de schedel. Toen groeide de opening alsnog toe.

Een nieuwe Steven

Steven: 'En dan volgde nog de kaakoperatie. Vooraf vroeg prof. Nadjmi me of hij ook mijn kin mocht corrigeren, voor een mooier resultaat. Na lang aarzelen heb ik toegestemd, want eigenlijk gaf ik daar niet om. Maar nadien was ik best tevreden over het resultaat. Ik heb het gevoel dat prof. Nadjmi elke patiënt behandelt alsof het zijn eigen kind is: alleen de perfectie is goed genoeg. Ik kan hem en zijn team alleen maar heel dankbaar zijn.'

Vandaag is Steven nog altijd blij dat hij alsnog de stap naar behandeling heeft gezet. Vrienden en familieleden reageerden erg positief. 'Zelf schrik ik een beetje als ik naar foto's van mezelf van voor de behandeling kijk', geeft hij toe. Nadjmi steekt niet onder stoelen of banken dat de behandeling van Steven een huzarenstukje was. Hij bespreekt zijn casus wereldwijd op congressen. 'En intussen is hij nog altijd even geïnteresseerd en bekommerd. Toen hij me belde voor dit interview, zei hij dat hij aan mijn stem kon horen dat mijn verhemelte nog mooi intact was. Zo is hij helemaal.'

Info: Dienst mond-, kaak- en aangezichtschirurgie (MKA) UZA, T 03 821 34 47.

 

Bron: maguza.be