Pancreastransplantatie

Het UZA voert al sinds 1979 nierpancreastransplantaties uit. Sinds een drietal jaar is daar de niet-gecombineerde pancreastransplantatie bijgekomen. 'Omdat elke transplantatie grote risico's inhoudt, doen we deze laatste ingreep enkel bij type 1-diabetespatiënten voor wie hun suikerziekte amper leefbaar is', beklemtoont UZA-diabetoloog dr. Christophe De Block.

Voor- en nadelen
Bij type 1-diabetici produceert de pancreas geen insuline meer. Een geslaagde pancreastransplantatie verlost hen in een keer van hun suikerziekte. De Block: 'Maar er zijn nadelen verbonden aan een transplantatie: de ingreep is bijzonder zwaar, de patiënt blijft levenslang gevoeliger voor infecties en er is mogelijk een licht verhoogd risico op kanker. Vandaar blijft een pancreastransplantatie gereserveerd voor een uiterst beperkte groep.'

Voor wie?
Patiënten bij wie een transplantatie overwogen kan worden, zijn onder meer diabetici die hun hypo's niet voelen aankomen en daardoor het gevaar lopen in een coma te sukkelen. Ook type 1-diabetespatiënten met ernstige verwikkelingen zoals invaliderende zenuwaantasting zijn mogelijke kandidaten. Zij lijden vaak erge pijn, hebben ernstige gevoelsstoornissen en zijn dikwijls moeilijk te been.
Patiënten bij wie ook de nierfunctie ernstig is aangetast door hun diabetes, komen in aanmerking voor een gecombineerde nierpancreastransplantatie.

Eilandjestransplantatie
Een nieuwe piste is de zogenaamde eilandjestransplantatie, waarbij maar een gedeelte van de pancreas - de pancreaseilandjes - ingeplant wordt. De techniek is veel minder ingrijpend dan een volledige pancreastransplantatie, al moeten ook deze patiënten afweeronderdrukkende middelen nemen, met dezelfde nadelen. Vandaag bevindt de eilandjes- of betaceltransplantatie zich nog in een experimentele fase. Eind 2006 waren zeven UZA-patiënten getransplanteerd. Het UZA is zowel in dit domein als op het vlak van de klassieke pancreastransplantatie erg actief.

Bron: maguza.be