Cataractchirurgie

Cataract: wat?

Bij mensen die aan cataract lijden, is er een geleidelijke vertroebeling van de lens. Doordat het licht op de duur niet meer tot het netvlies doordringt, ondervindt de patiënt ernstige gezichtsstoornissen. Veel mensen krijgen last van verblinding, kunnen in een halfdonkere ruimte nog nauwelijks contrasten onderscheiden en hebben moeite met het herkennen van mensen die iets verder af staan.

Klassieke cataractoperatie

Er bestaat al jarenlang een relatief eenvoudige behandeling tegen cataract, waarbij de aangetaste lens vervangen wordt door een kunstlens.
'Onze ooglens bevindt zich vlak achter de iris, opgehangen met een aantal vezeltjes', legt Tassignon uit. 'Hij zit in een heel dun kapselzakje, in feite het vlies van de cellen die de lens aanmaken. Tijdens de ingreep wordt de zieke lens via een minuscuul gaatje verbrijzeld tot kleine druppels, die vervolgens worden opgezogen. Daarna plaatsen we een kunstlens in het kapselzakje.'
Een belangrijk nadeel van de klassieke techniek is dat de aandoening bij veel patiënten terugkeert. De cellen van het kapselzakje beginnen vaak opnieuw te groeien, waarna secundair cataract ontstaat. Na een jaar moet zo'n 15 procent van de patiënten opnieuw een ingreep ondergaan, na vijf jaar is dat percentage zelfs gestegen tot 30 of 50.

Nieuwe operatietechniek

Om het probleem van secundair cataract te voorkomen ging Tassignon op zoek naar een nieuwe operatietechniek. Ze vond uiteindelijk een veelbelovende alternatieve methode uit. In plaats van de kunstlens in het kapselzakje te plaatsen, deed ze net het omgekeerde: ze schoof het kapselzakje via een ingenieus systeem in de lens.
'Dat heeft als voordeel dat de cellen van het kapselzakje niet de ruimte hebben om opnieuw aan te groeien, en er dus geen cataract meer kan ontstaan', verduidelijkt ze. 'Ongeveer 75 procent van de patiënten met cataract komen ervoor in aanmerking. Een bezwaar kan zijn dat het weefsel waarmee het kapselzakje is opgehangen, niet stevig genoeg meer is. Verwikkelingen komen, net als bij de klassieke operatie, in minder dan 1 procent van de gevallen voor.'
De resultaten van de nieuwe ingreep zijn verbluffend. Van de eerste groep van meer dan duizend patiënten ontwikkelde er niet een secundair cataract. Onder hen ook heel wat kinderen en zelfs baby's, bij wie de ingreep ook erg succesvol is gebleken. De techniek raakte intussen verspreid tot in het buitenland.

Bijkomende mogelijkheden in aantocht

'Een volgende stap is nu het inbrengen van een kunstlens die niet alleen cataract maar ook andere oogproblemen aanpakt', zegt Tassignon. 'Zo willen we een correctie in de lens inbouwen voor patiënten die aan astigmatisme (onregelmatige kromming van het hoornvlies, red.) lijden. Daarmee zouden die mensen minder afhankelijk worden van hun bril. Daarnaast hopen we een lens te ontwerpen die het probleem van presbytie - correctie voor het zicht zowel voor ver als dichtbij - zou oplossen, zodat de patiënten in kwestie nadien geen bril meer nodig zouden hebben om te lezen. Hiervoor denken we aan het plaatsen van een soepel ringetje aan de binnenkant van het lenszakje, zodat de lens opnieuw de juiste spanning krijgt.'
Genoemde lenzen zijn bedoeld voor mensen die een cataractingreep nodig hebben, en daarnaast ook astigmatisch of bij- of verziend zijn.
'Het is dus geen alternatief voor de laserbehandeling. Al weet je nooit wat de toekomst brengt', besluit Tassignon.

Bron: maguza.be